De Karstman
tekst Pierre Godrie & Robby - muziek: Robby

Elk jaar rond Karstmis is’t bij ons thuis grote feest
’t is ni veur die kalkoen want daddis een lelijk beest
’t is ni veur kinneke Jezus dien interesseert mij just gin fluit
mor ik krijg zo gere pakskes daar zien kik echt nor uit

dus met Karstmis zat kik dees jaar wer te wachten bij den boom
der lag nog nikske onder en da was kik ni gewoon
mor ik hoorde een geluid dat uit ons slaapkamer kwam
’t was begot een stem van ne vremde man

En wa dat kik daar zag da sloeg mij efkes uit m’n lood
’T was de karstman die der lag, maar dan volledig bloot
enkel ze’n roei sokke en ze’n muts had ’em nog aan
hij zei tegen mijn vrau " ’t was mij zeer aangenaam"

De karstman, de karstman, hij hee wer dolle pret
hij lee met zijn dik lijf te rollen in mijn bed
de karstman, hij hee ne smile op zijn gezicht
’t is begot mijn eigen vrouw die dat eronder ligt

Ik zen der oep gesprongen en gaf ’em goe wa klop
en riep" ge moest beschomd zen, gij ze ouwe geilen bok"
Hij zei " maakt oe nie dik manneke, ik doeng toch alleen mijn job
Ik zal ’t het oe eksplikeren, maar houd dan efkes oewe kop

"Oe zeuneke die schreef nen hele schone brief nor mij
En da ventje vroeg veur zijne karsmis, een lief klein bruurke bij
En omdat kik toch ne mens zen, die alle wensen uit laat komen
Hebbe kik dees taak, voor mijn rekening genomen"

De karstman, de karstman, hij hee wer dolle pret
hij lee met zijn dik lijf te rollen in mijn bed
de karstman, hij hee ne smile op zijn gezicht
’t is begot mijn eigen vrouw die dat eronder ligt

Die vent die was veur mij, wa te geslepe en te glad
Ik gooide em deruit met ne stamp onder zen gat
mijn schauw is toegemetst, nee daar kan em nie meer deur
’k heb na centraal verwareming, da komt mij nie meer veur

De karstman, de karstman, hij hee wer dolle pret
hij lee met zijn dik lijf te rollen in mijn bed
de karstman, hij hee ne smile op zijn gezicht
’t is begot mijn eigen vrouw, ’t is begot mijn eigen vrouw
’t is begot mijn eigen vrouw die d’eronder ligt